Wiosna jest pięknym okresem roku, ale właśnie wtedy zaczyna się zmora bardzo wielu ludzi na całym świecie - alergia, czyli potocznie: uczulenie. Alergia jest patologiczną reakcją tkanek na alergen, czyli czynnik uczulający. Alergen wywołuje w organizmie reakcję obronną polegającą na produkcji przeciwciał, które po połączeniu z antygenem uwalniają różne substancje (są to mediatory stanu zapalnego).

Alergia najczęściej objawia się katarem, łzawieniem, wysypką (jest to alergia skórna). W poważniejszych przypadkach reakcja na alergeny wywołuje wstrząs anafilaktyczny, który może doprowadzić do niewydolności układu oddechowego i krążenia, a w konsekwencji - do śmierci.

Określenie "alergia" zostało po raz pierwszy użyte w omawianym kontekście już ponad 100 lat temu. W 1906 roku Austriak Clemens Peter von Pirquet nazwał tak odmienną reakcję na jakiś czynnik, nadwrażliwość spowodowaną nieprawidłową produkcją przeciwciał klasy Immunoglobuliny E (atopin). Dopiero 60 lat później dzięki Robinowi i Philipowi Gellom okazało się, że alergia jest odmiennym typem reakcji (nadwrażliwości) na: pyłki roślin (wierzby, buku, dębu, topoli, brzozy, szczawiu, komosy, pokrzywy, bylicy, trawy, grabu, olchy, leszczyny, jesionu, bzu czarnego, lipy drobnolistnej i babki lancetowatej), zarodniki pleśni, wybrane leki, produkty spożywcze, jad owadów (np. pszczół) oraz wydzielinę zwierzęcą.

Pierwsze odczulanie zastosowano już pięć lat po odkryciu alergii - była to immunterapia swoista.